Dit wordt een triest verhaal. Onze Tales is bevallen van 8 puppy’s maar
ze zijn helaas allemaal overleden.
Het volgende is gebeurd.
Zaterdag 30 december jl., vanaf de dekdatum, 28 oktober, de 64e dag, begon Tales wat onrustig te worden, wellicht een teken dat de bevalling op handen was. We hadden met de dierenarts, bij het maken van de röntgenfoto, afgesproken dat we rond de 65e dag van haar draagtijd even contact op zouden nemen over de stand van zaken m.b.t. haar gezondheid en gedrag. Dit is van belang om te bepalen of je de natuur haar gang kan laten gaan of in moet grijpen met b.v. een keizersnede. Mede na overleg met collega- fokkers hebben we besloten de 65e dag af te wachten en als er niets zou gebeuren, we de 66e dag (1 januari 2007) naar de dierenarts zouden gaan voor een keizersnede.
Aan het eind van de middag van Oudejaarsdag (65e dag) werd Tales onrustig,
kon niet blijven liggen, liep steeds te hijgen en zocht troost bij ons. Voor
de zekerheid hebben we de dierenarts gebeld en de afspraak gemaakt om even langs
te komen om haar te onderzoeken.
Om 19.30 uur braken echter haar vliezen, de bevalling was op komst.
De eerste ontsluitingsweeën begonnen om 20.00 uur, de eerste pup (een reu,
380 gram) werd om 22.10 uur geboren. Alles zag er goed uit, Tales deed het fantastisch.
Ze heeft de pup schoongelikt en de nageboorte opgegeten. Het is goed om de moederhond
een paar nageboorten op te laten eten, voor o.a. het stimuleren van de lactatie
en de binding met de pup.
Omdat Tales spoedig hierna met de volgende persweeën begon, hebben wij
de pup onder de warmtelamp gelegd, naast de werpkist, zodat Tales verder kon
met haar ‘werk’.
De volgende pup (een teef, 300 gram) werd om 22.45 uur geboren. Ook deze werd
schoongelikt en hebben we bij de andere pup gelegd.
Tales heeft hierna wat rust genomen en net na de jaarwisseling begonnen de volgende
persweeën. De volgende pup kwam om 01.05 (een teef), maar helaas doodgeboren.
De pup was volgroeid en we zagen op zich geen reden om ons zorgen te maken.
Een doodgeboren pup is natuurlijk niet leuk maar komt vaker voor.
Om 01.25 uur werd het volgende teefje geboren van 400 gram. Ook weer een prachtig
beestje om te zien. Tales heeft het hierna weer even rustig aangedaan. Op dit
moment hebben we geprobeerd de pups ‘aan te leggen’, zodat ze bij
hun moeder konden drinken, maar hier was Tales nog niet aan toe. Voor de puppy’s
is dit, na nogmaals overleg te hebben gehad met o.a. de dierenarts, geen probleem
omdat ze voldoende voeding van de moeder meekrijgen om de eerste paar uur te
overbruggen.
Tot onze grote schrik zagen we dat de reu, geboren om 22.10 uur, onrustig werd
en moeite had met zijn ademhaling. Toen zijn ademhaling stopte hebben we nog
geprobeerd d.m.v. mond-op-mond beademing zijn ademhaling weer aan de gang te
krijgen. Helaas heeft dit niet geholpen.
Inmiddels was Tales weer begonnen met persweeën en rond 03.25 uur werd
de volgende teef geboren, 330 gram.
Vervolgens werden er om 05.55 en 06.50 uur nog twee teefjes doodgeboren.
We waren inmiddels behoorlijk bezorgd over de doodgeboren puppy’s en
het reutje dat inmiddels was overleden. We begrepen niet goed waardoor dit kwam.
Tales deed alles prima, volgens boekje, en oogde sterk en gezond.
Op het moment dat de 1e dag van het nieuwe jaar aanbrak, had Tales 7 pups geworpen
waarvan er nog maar 3 teefjes in leven waren. We hebben de puppy’s met
de fles gevoed omdat Tales ze niet wilde voeden. Hierdoor hadden we geconstateerd
dat het laatstgeboren teefje van deze 3 een open verhemelte had. We wisten dat
ook zij niet kon blijven leven. De andere 2 teefjes zagen er perfect uit.
De dierenarts kwam rond 12.30 uur voor een teef/puppy controle. Tales kreeg
een injectie om haar baarmoeder weer te laten slinken en het laatste ‘vuil’
kwijt te raken, de melkstuwing was goed op gang gekomen.
De twee teefjes leken gezond met een goed kloppend hartje, een goede ademhaling
en geen navelbreukje. Het derde teefje moest inderdaad, zoals verwacht, helaas
inslapen.
We hadden al met al dus nog maar twee teefjes over van de zeven.
De dag verliep verder rustig. Tales had verhoging, dit komt vaker voor, en
sliep een gat in de dag. De puppy’s kregen nog steeds flessenvoeding en
deden het goed. Ze namen toe in gewicht en sliepen heerlijk na een voeding.
Rond een uur of 6 werd Tales onrustig en leek weer weeën te hebben. In
eerste instantie dachten we aan een reactie van het samentrekken van haar baarmoeder
maar omdat dit te lang ging duren en we zagen dat Tales vermoeid begon te raken
hebben we de dierenarts gebeld. Om 23.00 uur was Gert bij hem om d.m.v. een
röntgenfoto vast te stellen of er misschien toch nog een pup aanwezig was,
Petra bleef bij de puppy’s.
Bij uitwendig onderzoek bleek dat er waarschijnlijk nog een pup aanwezig was
en is er een röntgenfoto gemaakt om hier bevestiging van te krijgen. Het
bleek dat er een pup in het geboortekanaal zat. D.m.v. een echo werd vastgesteld
dat de pup niet meer in leven was, er werd geen kloppend hartje gezien.
Vervolgens zijn onmiddellijk weeën opgewekt en is, met behulp van de dierenarts,
het 8e en laatste pupje om 23.30 uur dood geboren. Deze pup blijkt al langere
tijd dood te zijn. De dierenarts constateert dat de ontbinding al begonnen is.
We besluiten, in overleg met de dierenarts, om deze pup te laten onderzoeken
in Utrecht. Ook hij stelt vast dat dit allemaal zeer uitzonderlijk is. Tales
is door de laatste gebeurtenissen behoorlijk vermoeid geraakt. Ze krijgt een
antibiotica kuur mee.
Inmiddels gebeurt er ook weer wat met de puppy’s thuis. Het grootste teefje
overlijdt plotseling op dezelfde manier als het eerstgeboren reutje, om 23.15
uur. Ook voor dit diertje besluiten we haar in Utrecht te laten onderzoeken.
Het verdriet is inmiddels niet te overzien.
Maar we moeten verder. We moeten Tales weer op sterkte zien te krijgen en we hebben natuurlijk het laatste pupje nog. We hebben ook hier onze twijfels over of het wel goed blijft gaan. We voeden haar om de 2 uur, ook gedurende de nacht. Ze drinkt goed en oogt gezond. Ze neemt ook toe in gewicht. Echter de volgende ochtend is er ook een eind aan het leven van deze pup gekomen. We zijn gebroken en begrijpen er niets van. Ook zij zal onderzocht worden in Utrecht. De uitslag hiervan verwachten we over een dag of 10.
Tales is nu heel rustig, mede door de antibiotica. Ze mist haar puppy’s wel. We vermoeden nu wel dat, omdat de puppy’s waarschijnlijk niet gezond waren, dat de reden was waarom ze haar puppy’s niet wilde voeden. We hopen dat Tales weer snel helemaal de oude is en dat ze niets van dit drama overhoudt.
We moeten nu wachten op de uitslag van het onderzoek en zullen jullie hier
t.z.t. over informeren.
We vinden het voor jullie, die al zo lang bij ons op de wachtlijst staan en
met alles zo hebben meegeleefd, ook heel verdrietig.
We weten hoe het is om op een puppy te wachten en uit te zien naar zijn komst.
De voorbereidingen die je treft, de naam die je verzint het is al echt jouw
hondje geworden. We vinden het heel jammer dat dit nu met een pup van de Dukes
of Joy niet doorgaat.
We willen jullie bedanken voor het vertrouwen in onze kennel en wensen jullie
heel veel succes bij het zoeken van een andere pup.
Als we jullie één advies mogen geven: kies voor een kennel die
is aangesloten bij de Nederlandse Rottweiler Club (NRC) hoe lang de wachttijd
ook mag zijn. Laat je niet verleiden tot een aankoop bij een broodfokker of
een pup zonder stamboom via bv. Marktplaats. Weet dat alle puppy’s die
buiten het fokreglement van de NRC worden gefokt nooit een stamboom krijgen
en dus worden ze niet legaal gefokt. Voor het behoudt van ons fantastische ras
is dit echt van groot belang.
Mocht je in Nederland niet slagen is het ook mogelijk uit te wijken naar het
buitenland. In met name Duitsland en België zijn ook goede pups te vinden.
In Duitsland via de ADRK (www.adrk.de) en in België via de BRK (www.rottweilerclub.be).
Omdat wij optimistisch in het leven staan en altijd naar de toekomst kijken hebben ook wij besloten er een pup bij te halen. Dit wordt een teefje van een Belgische fokker, t.w. de fokker van onze Mac. Deze fokker heeft dezelfde combinatie gebruikt als bij Mac en omdat wij Mac een fantastisch vrolijk karakter vinden hebben, hebben we besloten een zusje van hem erbij te halen. Via onze site kunnen jullie alle perikelen rond haar komst volgen. We hebben haar de naam Funny Girl gegeven. In het 1e weekend van februari komt ze bij ons wonen.
Mochten jullie nog informatie willen of hulp bij de zoektocht dan staan wij altijd voor jullie klaar.
Succes en nogmaals bedankt voor jullie vertrouwen en sorry dat we niet aan jullie verwachtingen hebben kunnen voldoen.
Groet,
Gert & Petra Groenewegen